ข้อความจากลูเธอร์ หนึ่งในแฝดลิ้นดำกระเหรี่ยงก๊อดอาร์มี่และความจริงเกี่ยวกับการบุกโรงพยาบาลราชบุรี เครดิตจากพี่อัยย์ นักล่า น้ำตก ขณะนี้อาศัยอยู่ในประเทศฝรั่งเศส เก่งนะเขียนภาษาไทยใด้
..............................
ทหารไทย ไม่เคยเปลี่ยน
อีกซักเตฯค่ะ เผื่อใครอยากอ่าน ชั้นก็อปมา
ความในใจ ของลูเธอร์ เด็กกะเหรี่ยงก็อดอาร์มี่ที่เขาเข้ามาที่บล็อกน้ำตกของชั้นเมื่อเย็นนี้เอง
สะเทือนใจจริงๆค่ะ
.....................................................
มันเป็นภาพที่มีความหมายต่อ God's Army มาก ขอแชร์ต่อนะครับ ผมจะขออธิบายเกี่ยวกับชีวิตของชนเผ่าเรา
ชีวิตของชนเผ่ากะเหรี่ยงอยากมี สันติภาพ อยากได้อยู่บ้านเกิดตัวเอง รักธรรมชาติ ใช้ชีวิตกับ ธรรมชาติ ชอบใช้ชีวิตอย่างเรียบง่าย แต่ว่าพวกเราต้องจับปืน เพราะรัฐบาลพม่ามาทำร้ายชีวิตเรา ข่มขืนผู้หญิง ทำร้ายเด็ก พวกเราจึงทนไม่ไหว ต้องลุกขึ้นมาจับปืน ต่อสู้กับพม่า ไม่มีใครอยากจะจับปืน แล้วไปตายในสนามรบหรอกครับ พวกเราเป็นทหารกะเหรี่ยง ไม่มีเงินเดือน บางครั้งต้องอดข้าว 4 วัน 5 วัน กว่าจะได้กินข้าว เพราะไม่มีให้กิน แต่เราต้องอดทนและพยายามเพื่อจะได้อยู่ในประเทศเกิด. พวกเราต้องจากพ่อแม่ จากเมีย จากลูกๆ เพื่อไปทำหน้าที่ของเรา บางคนโชคดี ก็จะได้กลับมาหาครอบครัวตัวเอง แต่ถ้าโชคร้ายครอบครัวของเขาก็จะไม่ได้เห็นหน้าเขาอีกต่อไป
และมีอีกครั้งหนึ่ง ในปี พ.ศ. 2543 ได้มีเหตุการณ์ที่เลวร้ายกับพวกเราเกิดขึ้น เพราะพวกเราไม่มีโอกาสจะพูดคุยกับใครได้ เพราะว่าทหารไทยกับทหารพม่า ร่วมมือกันทำร้ายพวกเรา ทหารไทยยิงปืนใหญ่เข้าไปในหมู่บ้านกัมมะปลอว์ 3 วัน 3 คืน มีชาวบ้าน เด็กๆ และทหาร บาดเจ็บ และตายประมาณ 200 กว่าคน เราไม่มียา ไม่มีอะไรที่จะรักษาคนบาดเจ็บขนาดนั้นได้
ดังนั้นนักศึกษาพม่า 8 คน และทหาร God's Army 2 คน ได้เดินทางไปขอควาามช่วยเหลือที่ ร.พ. ราชบุรี แต่พวกเขาถูกยิงตายไปหมดเลย . ทุกคนใน ร.พ. เป็นตัวประกันทั้งหมด แต่ไม่ได้จับมัด หรือทรมานแต่อย่างใด แค่ให้อยู่ในบริเวณที่กำหนด และทหารของเราก็ไม่ได้ทำร้ายใคร เราไม่ได้ยึด ร.พ. เพื่อเรียกร้องความสนใจครับ โปรดเข้าใจด้วย เราต้องการยาและหมอไปรักษาคนบาดเจ็บ จากการที่ทหารไทยยิงปืนใหญ่ไปที่หมู่บ้านของเรา 3 วัน 3 คืนด้วยกัน เราไม่มีทางอื่นแล้วที่จะช่วยชาวบ้านของเราได้ .
หลังจากทหารไทย ยิงเรา 3 วัน 3 คืน ก็หยุดยิงไป ทหารพม่าก็เข้ามายิงเราต่อ เรารบกับพม่าประมาณ 6 ครั้ง 8 ครั้ง ลูกปืนของเราก็หมดไปแล้ว อาหารก็ไม่มี ชาวบ้านจึงต้องวิ่งหนีมาฝั่งไทย ทหาร god's army บางคนหวังแค่จะเข้าไปส่งครอบครัวมาฝั่งไทย แล้วก็กลับไปรบต่อ แต่ปรากฎว่าถูกทหารไทยจับแยกกับครอบครัว ผู้หญิงกับผู้ชายถูกแยกจากกัน
ทหารไทยบอกว่าต้องการแยกผู้ชายที่แข็งแรง ที่ไม่ใช่คนแก่ ไม่ใช่เด็กออกมาจากกลุ่ม แล้วก็เอากระเป๋าพวกเขามาค้น แล้วก็ซ้อม ตี ต่อย เตะ จากนั้นทหารไทยก็พาคนกลุ่มนี้ขึ้นรถไป มีผู้ชาย 13 คน สามารถวิ่งหนีไปได้ เหลืออีก 55 คน ติดอยู่กับทหารไทย นับจากนั้นมา พวกเราก็ไม่ได้ข่าวคน 55 คนอีกเลย ไม่รู้ว่าทหารไทยจับไปไว้ไหน มีชีวิตอยู่หรือตายไปแล้ว ครอบครัวของคน 55คนกำลังรอคอยการกลับมาของพวกเขาอยู่ สิ่งที่ผมพูดทั้งหมดมันเป็นความจริง ขอบคุณมากครับที่สละเวลาอ่าน
..............................
ทหารไทย ไม่เคยเปลี่ยน
อีกซักเตฯค่ะ เผื่อใครอยากอ่าน ชั้นก็อปมา
ความในใจ ของลูเธอร์ เด็กกะเหรี่ยงก็อดอาร์มี่ที่เขาเข้ามาที่บล็อกน้ำตกของชั้นเมื่อเย็นนี้เอง
สะเทือนใจจริงๆค่ะ
.....................................................
มันเป็นภาพที่มีความหมายต่อ God's Army มาก ขอแชร์ต่อนะครับ ผมจะขออธิบายเกี่ยวกับชีวิตของชนเผ่าเรา
ชีวิตของชนเผ่ากะเหรี่ยงอยากมี สันติภาพ อยากได้อยู่บ้านเกิดตัวเอง รักธรรมชาติ ใช้ชีวิตกับ ธรรมชาติ ชอบใช้ชีวิตอย่างเรียบง่าย แต่ว่าพวกเราต้องจับปืน เพราะรัฐบาลพม่ามาทำร้ายชีวิตเรา ข่มขืนผู้หญิง ทำร้ายเด็ก พวกเราจึงทนไม่ไหว ต้องลุกขึ้นมาจับปืน ต่อสู้กับพม่า ไม่มีใครอยากจะจับปืน แล้วไปตายในสนามรบหรอกครับ พวกเราเป็นทหารกะเหรี่ยง ไม่มีเงินเดือน บางครั้งต้องอดข้าว 4 วัน 5 วัน กว่าจะได้กินข้าว เพราะไม่มีให้กิน แต่เราต้องอดทนและพยายามเพื่อจะได้อยู่ในประเทศเกิด. พวกเราต้องจากพ่อแม่ จากเมีย จากลูกๆ เพื่อไปทำหน้าที่ของเรา บางคนโชคดี ก็จะได้กลับมาหาครอบครัวตัวเอง แต่ถ้าโชคร้ายครอบครัวของเขาก็จะไม่ได้เห็นหน้าเขาอีกต่อไป
และมีอีกครั้งหนึ่ง ในปี พ.ศ. 2543 ได้มีเหตุการณ์ที่เลวร้ายกับพวกเราเกิดขึ้น เพราะพวกเราไม่มีโอกาสจะพูดคุยกับใครได้ เพราะว่าทหารไทยกับทหารพม่า ร่วมมือกันทำร้ายพวกเรา ทหารไทยยิงปืนใหญ่เข้าไปในหมู่บ้านกัมมะปลอว์ 3 วัน 3 คืน มีชาวบ้าน เด็กๆ และทหาร บาดเจ็บ และตายประมาณ 200 กว่าคน เราไม่มียา ไม่มีอะไรที่จะรักษาคนบาดเจ็บขนาดนั้นได้
ดังนั้นนักศึกษาพม่า 8 คน และทหาร God's Army 2 คน ได้เดินทางไปขอควาามช่วยเหลือที่ ร.พ. ราชบุรี แต่พวกเขาถูกยิงตายไปหมดเลย . ทุกคนใน ร.พ. เป็นตัวประกันทั้งหมด แต่ไม่ได้จับมัด หรือทรมานแต่อย่างใด แค่ให้อยู่ในบริเวณที่กำหนด และทหารของเราก็ไม่ได้ทำร้ายใคร เราไม่ได้ยึด ร.พ. เพื่อเรียกร้องความสนใจครับ โปรดเข้าใจด้วย เราต้องการยาและหมอไปรักษาคนบาดเจ็บ จากการที่ทหารไทยยิงปืนใหญ่ไปที่หมู่บ้านของเรา 3 วัน 3 คืนด้วยกัน เราไม่มีทางอื่นแล้วที่จะช่วยชาวบ้านของเราได้ .
หลังจากทหารไทย ยิงเรา 3 วัน 3 คืน ก็หยุดยิงไป ทหารพม่าก็เข้ามายิงเราต่อ เรารบกับพม่าประมาณ 6 ครั้ง 8 ครั้ง ลูกปืนของเราก็หมดไปแล้ว อาหารก็ไม่มี ชาวบ้านจึงต้องวิ่งหนีมาฝั่งไทย ทหาร god's army บางคนหวังแค่จะเข้าไปส่งครอบครัวมาฝั่งไทย แล้วก็กลับไปรบต่อ แต่ปรากฎว่าถูกทหารไทยจับแยกกับครอบครัว ผู้หญิงกับผู้ชายถูกแยกจากกัน
ทหารไทยบอกว่าต้องการแยกผู้ชายที่แข็งแรง ที่ไม่ใช่คนแก่ ไม่ใช่เด็กออกมาจากกลุ่ม แล้วก็เอากระเป๋าพวกเขามาค้น แล้วก็ซ้อม ตี ต่อย เตะ จากนั้นทหารไทยก็พาคนกลุ่มนี้ขึ้นรถไป มีผู้ชาย 13 คน สามารถวิ่งหนีไปได้ เหลืออีก 55 คน ติดอยู่กับทหารไทย นับจากนั้นมา พวกเราก็ไม่ได้ข่าวคน 55 คนอีกเลย ไม่รู้ว่าทหารไทยจับไปไว้ไหน มีชีวิตอยู่หรือตายไปแล้ว ครอบครัวของคน 55คนกำลังรอคอยการกลับมาของพวกเขาอยู่ สิ่งที่ผมพูดทั้งหมดมันเป็นความจริง ขอบคุณมากครับที่สละเวลาอ่าน
0 ความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น